Twee miljard jaar geleden arriveerde de eerste tekenen van leven op deze planeet. Een planeet, die werd gevuld met een natuurlijke frequentie. Naarmate het leven langzaam evolueerde omringd door deze frequentie, nam het leven zelf langzaam maar onvermijdelijk dezelfde frequentie aan.

Tegen de tijd dat de mensheid op aarde kwam was er een diep gewortelde relatie met deze frequentie onstaan, een relatie die de wetenschappers nog maar net beginnen te begrijpen.

Onderzoek laat zien dat blootstelling aan deze frequentie absoluut een integraal onderdeel van ons is. Het beheerst ons geestelijke en lichamelijke gezondheid, synchroniseert onze circadiaanse ritmes, het helpt ons immuunsysteem en verbetert ons gevoel van welzijn.

Niet alleen zijn we omringd door natuurlijke frequenties, onze lichamen zijn er ook mee gevuld. Onze cellen communiceren met behulp van elektromagnetische frequenties. Onze hersenen zenden een constante stroom van frequenties uit en zelfs ons DNA levert instructies met behulp van hoogfrequente golven.
Zonder hen kunnen we nog geen seconde leven.

Dit delicate evenwicht heeft miljarden jaren perfect gewerkt. Maar in de loop van de afgelopen 25 jaar is de harmonie verstoord. En dramatisch verstoord.

De mensheid heeft zich ondergedompeld in een oceaan van kunstmatige frequenties. Ze zijn overal om ons heen, ze vullen de lucht en verstoren de natuurlijke resonantie van de aarde.

Met het blote oog lijkt de ​​planeet hetzelfde. Maar op een cellulair niveau is het de grootste verandering die het leven op aarde ooit heeft doorstaan​​.

De effecten ervan beginnen we nu pas te zien en te voelen.