14 februari 2013
Door Arjan Plantinga

Afgelopen zondag was een dag van weerextremen waarbij we getuige waren van een vorm van geschiedvervalsing in de schaduw van weerexperimenten waar slechts weinigen van op de hoogte zijn en nog minder mensen echt zwaar aan zullen tillen.

Wie zondag omhoog heeft gekeken zal een van de meest sinistere tekens van onze tijd hebben waargenomen: een melkwitte lucht, de blauwe hemel volledig bekleed met door mensenhand gemaakte sluierbewolking die meer dan 25% van het zonlicht tegenhield. Uit die nevelige sluierbewolking viel op de meeste plaatsen doorlopend een heel lichte sneeuw – een gevolg van veel te veel gespoten aerosols. Wie heeft opgelet zal tijdens de sportuitzendingen met daarin de samenvattingen van de nationale voetbalcompetities hebben kunnen zien hoe dit in alle stadions het geval was.

Wie vervolgens naar de weerstatistieken van zondag 10 februari 2013 kijkt ziet dat er voor deze dag zeven uur zonneschijn zijn genoteerd.

Maar die waren er niet.

Dit gegeven is illustratief voor wat er gaande is, hoe de nieuwe normaal alleen in het heden kan worden waargenomen, en daarna niet meer aantoonbaar is. Wie wil bewijzen dat het massale spuiten van aerosols alles en iedereen middels bijvoorbeeld een gebrek aan zonlicht aantast is een roepende in de woestijn, want de officiële statistieken ondersteunen zijn klacht niet.

Dit voorbeeld, hoe onbeduidend het ook mag lijken in het licht van de tsunami aan nieuws en wetenswaardigheden van alledag, is illustratief voor de moderne menselijke samenleving, waarin we onze beslissingen veelal niet baseren op de empirische realiteit, maar op de cijfers en statistieken die beschikbaar zijn, en die – zoals het voorbeeld van de zonuren suggereert – niet te vertrouwen zijn.

De hogepriesters van de klimaatzwendel, de ambtenaren van de nationale en Europese controleorganen, economen, historici en dientengevolge de beleidsmakers vallen allemaal steeds weer, meerdere keren per dag, ten prooi aan een blind vertrouwen in onbetrouwbare data en de vaak bewust leugenachtige leveranciers van die data.

Tijdens uw leven werden en worden er miljarden, biljoenen uitgegeven aan het bestrijden van problemen die ofwel helemaal niet bestaan, ofwel aan een verkeerde oorzaak worden toegeschreven. In een beweging door wordt er in alle uithoeken van de wereld aan een toenemend tempo zo enorm veel vernietigd en opgebruikt dat we ons eigen einde al voorbij gestreefd zijn.

Het is in alternatieve nieuwskringen van bewustzijn, hogere dimensies en het onvoorwaardelijke geloof in de goedheid van de mens geen populaire stelling, maar de mens is inderdaad een plaag, een kanker op de planeet, en in deze kan ik de eugenetici alleen maar gelijk geven: weg met ons.

We liegen en bedriegen, stelen en roven, moorden en verkrachten, en hebben deze laakbare praktijken op velerlei manieren tot het hoogste goed verheven. Kijk op een zonnige dag naar boven, en het staart u breed grijzend aan.

We halen onze schouders op voor dit bedrog, en staan op onze achterste benen wanneer iemand de waarheid spreekt. Waar de leugen regeert is de waarheid een misdrijf. Het ontkennen van de holocaust is strafbaar, terwijl de holocaust zelf de grootste ontkenning überhaupt in zich herbergt, zijnde de holocaust op de 44 miljoen niet-Joden die omkwamen ten gevolge van de Tweede Wereldoorlog.

We noemen onszelf vrij en democratisch, maar spreken hooguit op fluistertoon wanneer het deze enorme olifant in de zaal betreft.

Gisteren zagen we een goed voorbeeld van deze geïnstitutionaliseerde geschiedvervalsing, toen de Unesco een verklaring uitgaf over de carnavalsvierders in Aalst die zich hadden uitgedost als Nazis. In de verklaring werd de verkleedpartij aangeklaagd als zijnde een belediging voor de zes miljoen Joden die zouden zijn omgekomen door de vervolging door de Nationaal Socialisten.

Geen woord over de 44 miljoen andere slachtoffers.

Men zou de Unesco kunnen aanklagen voor deze vorm van Holocaustontkenning. Want dat is het.

De holocaust is als de nieuwe kleren van de keizer, schrijft Paul Eisen. Iedereen ziet dat de keizer naakt is, maar niemand durft het openlijk te zeggen. En daarmee slaat hij de spijker op zijn kop, want hoewel het aantal mensen dat openlijk zegt dat er nooit een plan was om de Joden allemaal uit te roeien beperkt is, zijn er miljoenen die het in meer of mindere mate denken.

Daarom is het strafbaar gesteld de uitroeiingsplannen van de Nazis te ontkennen, opdat niemand de keizer zal uitlachen vanwege zijn naaktheid. Dat op zich is misschien wel de grootste schande van een Westerse samenleving die pretendeert de vrijheid en daarmee de vrijheid van meningsuiting als het hoogste goed te beschouwen, en somt op wrangste wijze op wat er mis is met onze leiders, onze samenleving en onze tijd.

Indien er gaskamers waren waarin miljoenen mensen zijn omgebracht moet dit toch op de eenvoudigste wijze met forensisch onderzoek zijn aan te tonen? Ook wanneer ze allemaal verbrand zijn vormen de stoffelijke resten zo’n enorme massa dat ze toch ook nu nog zonder enige moeite te traceren moeten zijn in de grond op de plaatsen waar ze zouden zijn begraven?

Dat dat niet gebeurt, dat daar niet naar gezocht wordt is veelzeggend.

Dat zoveel goede mensen daarover zwijgen ontneemt mij zo nu en dan alle hoop op een betere wereld, want een samenleving die misschien wel gefundeerd is op zo’n gruwelijke leugen is gedoemd te mislukken. Alleen leugenaars, psychopaten, misdadigers kunnen gedijen in een dergelijke wereld, waarin de waarheid achter slot en grendel zit. Zij geraken aan de top, en het resultaat van slechtheid en boosaardigheid op plaatsen waar het niet thuishoort zien we in de wereld om ons heen.

De rest overleeft slechts.

Niet dat het veel zal uitmaken, schrijft Eisen. Onbevlekte ontvangenis is niet mogelijk, daarvoor is het wetenschappelijk bewijs al meerdere keren geleverd. Miljarden op deze planeet baseren echter hun hele zijn op de religie die uit dit sprookje is voortgekomen. Eisen argumenteert dat het met de holocaust, en waarschijnlijk met een groot aantal andere leugens, dezelfde kant op zal gaan; voordat de wetenschap heeft aangetoond dat het inderdaad niet op historische feiten is gebaseerd zal men het lijden van de Joden hebben verheven tot de status van het lijden van Jezus Christus, waarbij het er niet toe doet of het wel of niet echt gebeurd is. Een nieuwe religie is dan geboren. Of is dat al het geval?

Zij die dit lijden ontkennen zijn de ketters van onze tijd. Ze worden vervolgd en in de gevangenis gestoken. Niemand durft het aan te klagen, waarmee het antwoord gegeven is op de vraag waarom tijdgenoten van de ketters in de late middeleeuwen niets deden aan de vervolgingen van hun medemens.

Volgens Gordon Duff van VT is de huidige paus het laatste slachtoffer van deze gang van zaken, en valt hij nu ook ten prooi aan de sinistere kabbala die ogenschijnlijk ook het Vaticaan in zijn macht heeft. Nadat een Engelse bisschop in Duitsland werd bestraft voor een ‘misdrijf’ dat hij in Zweden beging (ontkennen van de Joodse holocaust) kondigde de paus (een Duitser en veteraan van WO II) aan de archieven van het Vaticaan openbaar te maken. In deze archieven worden onder andere zeer duidelijke gegevens vermoed over wat de Nazis wel en niet hebben gedaan. Meer dan een millennium lang beschikte het Vaticaan over de grootste en best geïnformeerde inlichtingendienst ter wereld, met een netwerk zo uitgebreid (en nog grotendeels in stand) dat Mossad, de CIA of MI6 er alleen maar van kunnen dromen. Wat die inlichtingendienst weet over wat er zich op deze planeet afspeelt overstijgt elke database die er op Aarde te vinden is.

Het is volgens Duff daarom dat Ratzinger zijn tijd niet mag uitdoen als paus.

Daarom zal het wellicht niemand mogen verbazen wanneer de volgende paus als een van zijn eerste handelingen bekend maakt dat de archieven achter slot en grendel blijven, of dat alleen onbeduidende – oude – informatie wordt vrijgegeven.

De moraal van dit verhaal?

Laten we, zonder het lijden van de Joden en de 44 miljoen andere slachtoffers van de holocaust te bagatelliseren, op zoek gaan naar alle waarheid die men voor ons verborgen wenst te houden, en laten we ons niet laten beperken tot de ‘waarheden’ die ons door de mollen en misinformatieverspreiders van de Poppenspelers worden aangereikt. Laten we ervoor waken dat een clubje Khazaarse bedriegers er niet met de nieuwe kleren van de keizer, en alle macht en aanzien die erbij horen, vandoor gaat.

Vele waarheidszoekers zijn verloren omdat ze het pad van de New Agers, de UFO-jagers en de New World Order en een veelvoud aan andere, bewust geplante misinformatie zijn ingeslagen.

Vele serieuze onderzoekers zijn vermoord of in de bak gestoken, of op een andere manier monddood gemaakt.

Zonnewind is maar een marginaal websiteje, dat niet alleen door de systeemzombies en de hasbara, maar ook door de rest van de Nederlandstalige alternatieve nieuwsmedia vrijwel volledig genegeerd en/of zwart gemaakt wordt. Maar de lezers van deze site zijn trouw en volhardend en hun aantal neemt toe – al is het niet zo snel.

Deins er dus niet voor terug om zelfs de meest ongemakkelijke feiten en waarheden aan het licht te brengen en de mensen om u heen daarover in te lichten. Iedereen ziet dat er iets grondig mis is. Identificeer de leugens, en klaag ze aan. Houd u niet bezig met randverschijnselen, achtergrondgevechten en zweverige ongein die bewust in het openbaar domein gezaaid wordt.

Het is een klassenstrijd, geen rassenstrijd of geloofsoorlog.

Het is de werkende mens tegen de parasieten.

Het fatsoen tegen de hufterigheid.

De gewone man tegen de rovende klasse.

Het individu tegen een angstaanjagend machtige samenzwering van nog steeds onduidelijke signatuur.

Die rovende klasse, die samenzwering heeft bijna alle touwtjes in handen, maar het belangrijkste touwtje hebben ze vrijwillig losgelaten en verstopt.

Wees niet bang dat touwtje op te pakken als u het vindt en ze er keihard mee om de oren te slaan.

Dat touwtje is de waarheid, en nu we eindelijk doorhebben tegen wie de strijd zich moet richten zal die waarheid onze trouwste bondgenoot zijn