Ook deze stonden al eerder op de site, tijd om ze er weer snel op te zetten zodat u allen kunt zien hoe goed er met onze belastingcenten wordt omgegaan!

Deel 1 in onze tweedelige serie over hoe debiel de EU werkt op organisatorisch niveau. Dit is Big Pimpin’, Spending G’s op het allerhoogste niveau. Een bureaucratisch bordeel waarin alles kan. Vooral declareren. De duurste auto’s rijden. Nog wat declareren. Lunchen met champagne. Declareren. Als Europarlementariërs voor elke keer dat ze iets kunnen declareren een euro zouden krijgen, zouden ze allemaal een Maserati kunnen kopen. Maar ze krijgen enkele honderden euro’s per keer. Tel uit uw winst. En dan speelt dit gedeelte van Tom en het Euriool zich nog af in Straatsburg. In een kapitaal megagebouw wat slechts enkele dagen per maand gebruikt wordt. Laat staan wat een hedonistische gekte het wordt wanneer hij in deel twee naar Brussel trekt.

Doei Straatsburg, hallo Brussel. Tom Staal verlaat samen met gids Daniel van der Stoep de Toren van Babel in Frankrijk en verhuist met de complete Europarlement plus aanhang naar het Palais du Graai in Brussel. Voor ons een autoritje van een kleine vijf uur, voor het EU-parlement een maandelijkse kostenpost van een miljoenmiljard euro. Dat dus totaal geen rendement oplevert, het kost alleen maar. In Brussel ziet Tom Staal weer schandvlek na pisvlek voorbij komen. Inklokken, dagpremie cashen en weer opfokken. En dan boos worden als Tom Staal er iets van zegt. Dit filmpje is niet goed voor eurosceptici met hart- en vaatziekten. Pak alvast maar een houtje, dit gaat niet leuk worden. Maar hier is het feit: dit is alleen een legaal systeem omdat de EU zelf de legaliteit bepaalt. Moreel is dit eurocircus uiteraard compleet verwerpelijk. En op geen enkele manier af te stoppen. De zelf verrijkende moloch houdt zichzelf in stand en er is nauwelijks iets wat u er aan kunt doen.

Bron: Geenstijl